امروز برای بار سوم فیلم طلا و مس رو دیدم. و هر سه بار مثل ابر باریدم.

اتفاق مبارکی است که به ندرت در سینمای ایران می افته.

چقدر عشق قشنگه اگه بدون توقع باشه...


آیا واقعا وجود داره همچین چیزی؟